RSS  

فرصت شادی نداد زمونه بی وفا

تقدیر من اشکمه یه بغض بی انتها

به خاکستر رسیده شعله مرگ ققنوس

تو این ظلمت خاموش مونده برام یه کابوس

خوش آنروزگاران که یارم تو بودی

قرار دل بیقرارم تو بودی

چهان پر غزل بود و گیتی پر از گل

که چون تازه گل در کنارم تو بودی

نبودم به دل گردی از نا امیدی

که در جان امیدوارم تو بودی

دلم بود خرم به شب زنده داری

که در چشم شب زنده دارم تو بودی

   ٫٫ من از تو دل نمی برم .. اگر چه از تو دلخورم٫٫ 

خداحافظ

 ...  دلم را خانه ات کردم

                 به آتش کشیدی آنرا

 تو را خواستم برای دل

                شکستی چه آسان دلرا ...

 این شعرای بی قافیه نشون از بی وفایه

 با تو صادق بودم اما قلب تو از عشق خالیه

 ای بیگانه با احساس من ...  یا علی

 توخيلي خوبي. خيلي مهربوني. براي من سمبل همه پاکي ها و مهرباني ها و چيزهاي خوب هستي. مرسي که به فکر مني .مرسي که اين همه خوبي... مرسي که هستي...
 بودنت براي من بزرگترين نعمت است و حضورت گرم ترين پشتيبان...هيچ وقت واژه ها در نظرم اين همه حقير نيامده بود... اين همه حقير در برابر بزرگي و شکوه تو... زبان من قاصر از سپاس است... تنها ... تنهاي تنها مي گويم... از وجودت تشکر ....

.. هم مرا تنها گذاشت هم کلبه ای که خود ساخت و با آن به من مرده جان داد..

 بیاد او هستم ..

                 حتی در این غربت سنگین ..

  ... کاش دوباره برگردی ..

                              کلبه ام بی تو ویرانه ای بیش نیست ..  رویا

یا علی

من آن دم چشم بر دنيا گشودم
که بار زندگي بر دوش من بود
چو بي دلخواه خويشم آفريدند
مرا کي چاره اي جز زيستن بود
من اينجا ميهماني ناشناسم
که با نا آشنايا نم سخن يست
به هر کس روي کردم؛ ديدم آ وخ!
مرا از او خبر ، او را زمن نيست
حديثم را کسي نشيد ؛ نشنيد
درونم را کسي نشناخت ؛ نشناخت
بر اين چنگي که نام زندگي داشت
سرودم را کسي ننواخت ؛ ننواخت
برونم کي خبر داد از درونم
که آن خاموش و اين آتشفشان بود
نقابي داشم بر چهره؛ آرام
که در پشتش چه طوفان ها نهان بود
همه گفتند عيب از ديده تو است
جهان را بد چه مي بيني که زيباست
ندانم راست است اين گفته يا نه
ولي دانم که عيب از هستي ماست
چه سود از تابش اين ماه و خورشيد
که چشمان مرا تابندگي نيست
جهان را گر نشاط زندگي هست
مرا ديگر نشاط زندگي نيست

تو قلبم را نمی دیدی تو عشقم را نفهمیدی

                                 به پای تو گریستم من به اشک من تو خندیدی

چه معصومانه در عشقت مثال شمعی سوختم من

                                هزاران  زجر  دیدم  و  لب  از  گلایه  دوختم  من

به رویت خنده ها کردم اگر چه کوه درد بودم

                                 ولی جز سردی از سویت نبود هرگز مرا سودم

تورا دوست داشتم و هرگز ز چشمانم نخواندی تو

                                   مرا  بیگانه  دانستی  کنار  من  نماندی  تو

بگفتم عمر من بی تو سرا پا بی ثمر باشد

                                  بگفتی تیر عشق  تو  به  قلبم  بی اثر  باشد

نمی دانم چرا ظالم چنین با من تو بد کردی

                                    ز هر سو آمدم بهرت تو راهم را سد کردی

      چه گویم ناله ها کم نیست درون سینه جز غم نیست

                                     برای حال زار من جز  مرگ  مرهم  نیست

شعر از : میلاد

من شروع کردم واسه کسي که بي صدا منو گذاشت و رفت

رفت و همه عاشقانه هاشو کنار يکي ديگه شروع کرد

 واون موقع که نگاهشون تن همديگه رو گرم ميکرد

شايد هيچوقت به چشماي معصوم و نگاه منتظر من فکر نميکرد

                                      "" چه آسان در یادت مردم ""

                               شبي از پيش من ميري خودم اين قصه مي دانم 

                               مرا ديگر نمي خواهي ز چشمان تو مي خوانم

                               دگر آن چشم مست تو چراغ خانه من نيست

                               درون سينه ات اي يار دگر از عشق من خاليست

                               نمي خواهي بماني تو دلت از عشق من سير است

                               نمي گويي و مي دانم دلت جايي دگر گير است

                               بگو يكبار از اين قصه كه من با تو چه بد كردم

                                مرا بردي تو از يادت كنون خاكستري سردم

  شعر از : میلاد

نگاه کن که غم دورن دیده ام

چگونه قطره قطره آب میشود

چگونه سایه سیاه سرکشم

اسیر دست آفتاب میشود

 نگاه کن

تمام هستیم خراب میشود

شراره ای مرا به کام میکشد

مرا به اوج میبرد

مرا به دام میکشد

نگاه کن

تمام آسمان من پر از شهاب میشود

تو آمدی ز دورها و دورها

ز سر زمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا اکنون به زورقی

ز عاجها ..  ز ابرها .. بلورها

مرا ببر امید دلنواز من

ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره می کشانی ام

فراتر از ستاره می نشانی ام

صدای بال برفی فرشتگان

نگاه کن که من کجا رسیده ام

به کهکشان .. به بیکران .. به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها

مرا بشوی با شراب موجها

مرا به پیچ در حریر بوسه ات

مرا بخواه در شبان دیر پا

مرا دگر رها مکن

مرا از این ستاره ها جدا مکن ...

                                                                               ...   

           دگر عشقم نمی خواهی سراغ من نمی آیی

                مرا در خویش رها کردی در این غربت به تنهایی

                توشکل باورم بودی رفیق و یاورم بودی

                تو رفتی و ندانستی امید آخرم بودی

                تو معشوقی دگر داشتی تو عشقی تازه تر داشتی

                چرا من دیر دانستم کس دیگر به سر داشتی

                 فقط عکسی به جا مانده ز عشق و زندگانیم

                 ز من خاکستری مانده در ایام جوانیم

 شعر از : میلاد  

مي دونم دوسم نداري مثه روزاي گذشته

من خودم خوندم تو چشمات يه کسي اينو نوشته

 مي دونم فرقي نداره واست عاشق بودن من

 مي دونم واست يکي شد بودن و نبودن من

من تو را دوستت دارم.. ولي افسوس که تو نمي داني..

چشمانم هميشه گريانست و تو اشکهايم را پاک مي کني

 و نمي داني که مسبب اشکهايم تو هستي..

کاش قلب مهربانت را به من هديه مي کردي...

 تا مي ديدي همه هستيم را به پايت ميريزم ...

افسوس که در قلب مهربانت جايي ندارم....

من جدا از تو ميان غصهايم مي ميرم ...

ديشب دلم حسابي از         دور و برم گرفته بود
رفتم سراغ آسمون             ابراي تيره رفته بود
پر شده بود سقف کبود       از چشمک ستاره ها
خواستم که درد دل کنم        داد زدم آتيش پاره ها
بگين تو اين هفت آسمون      کدومتون مال منين
اگه ميشه واسه جواب           فقط يه چشمک بزنين
آخه ميخوام حرف بزنم       با اون که محرم منه
با اون که بايد شيشه           تنهاييامو بشکنه
ميخوام پيشش شکوه کنم      ا ز آدماي دل شکون
تا غصه از يادم بره             چشمک بزن ستاره جون
داشتم ميگفتم که يه هو         چشمک زدن ستاره ها
همه با هم تو يک زمون        تموم آتيش پاره ها
خيره شدم به آسمون           دلم ميخواست شروع کنم
دلم ميخواست با ناله هام         دنيا رو زيرو رو کنم
اما ديدم نمي تونم               با اين که زل زدن به من
با اينکه با سکوتشون        ميگن برامون حرف بزن
اين بزم نور پاشونشون              حيف بود اگه هدر ميشد
حيف بود اگه اين همه چشم           با سوز دردي تر ميشد
ساکت شدم با بغض خيس             غم تو چشام زندوني شد
اشکم هنوز نريخته بود            که آسمون باروني شد

2- تنهائی

3- مترسک

4- تو وجودمی

5- روزگار

6- عشق خاکستری

7- شب سیاه

8- رفاقت

9- عروسک

10- حسرت

به نظر شما بهترین آهنگهای این آلبوم کدامیک هستند ؟

باز هم قلبي به پايم اوفتاد
باز هم چشمي به رويم خيره شد
باز هم در گير ودار يک نبرد
عشق من بر قلب سردي چيره شد
بر دو چشمش ديده مي دوزم به ناز
خود نميدانم چه مي جويم در او
عاشقي ديوانه ميخواهم که زود
بگذرد از جان و مال و آبرو
من صفاي عشق ميخواهم از او
تا فدا سازم وجود خويش را
او تني ميخواهد از من آتشين
تا بسوزاند در آن تشويش را
او به من ميگويد اي آغوش گرم
مست نازم کن  که من ديوانه ام
من به او ميگويم اي نا آشنا
بگذر از من   من تو را بيگانه ام

واسه تو قد یه لبخند ... واسه من قد یه دنیاست

واسه تو نگاه ساده ... واسه من مثل یه رویاست

واسه تو قد یه چشمک ... واسه من عمر دوبارست

پیش تو یه حرف ساده ... واسه من شعر و ترانست

واسه تو مثل یه رفتن ... واسه من  مردن  این تن

قلب من از یاس و مریم ... قلب تو از سنگ و آهن

شعر از : میلاد

وقتی تو آمدی و دست نيازت را به سويم دراز کردی ، گفتم  

  ــ از قفس چه می دانی ؟ گفتی : آزادی

ــ از تنهايی ؟ گفتی : همزبانی

ــ از محبت ؟ : عشق

ــ از دوستی ؟ : صداقت

ــ از بهار ؟ : طراوت

ــ از سفر ؟ : انتظار

ــ از جدايی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ : ........

باز هم گفتم جدايی ؟ سکوت تو مرا شکست و به گريه انداخت .

به چشمانت نگاه کردم و گفتم بگو ... تو آغوش به رويم گشودی و

گفتی :

جدايی ، هرگز ... بی تو من می ميرم.......

         ""   آلبوم زیبای بنامین بهادری عیدی من به رویای عزیز

                                           امیدوارم سال پر برکتی داشته باشی ""

 ۱-لکنت

۲-عاشق شدم

۳-خاطره ها

 ۴-اینم بمونه

۵-یادم می یاد

۶-بی انتها

۷-من امشب میمیرم

 ۸-ترانه

۹-آدم آهنی

 عیدت مبارک  

 اميدوارم سال جديد آغاز رسيدن به آرزوها و موفقيت هات  باشه

  میلاد اینم عیدی من بودا  ..........  

 آلبوم جدید از "  ؟  " 

میمیرم برات

فریاد

جون خودت

مجنون

نمی خوامت

لیلا

عاقبت

پری آسمونی

لس آنجلس

لب خاموشم باتو آواز خوان شد                        ولی ... نمی خواهم برگردی !

تن پیرم باتو یکباره جوان شد                           ولی ... نمی خواهم برگردی !

سکوتم را شکستی با صدایت                         ولی ... نمی خواهم برگردی !

شدم دیوانه ناز  نگاهت                                  ولی ... نمی خواهم برگردی !

برای تو گذشتم از خطرها                                ولی ... نمی خواهم برگردی !

شدم افسون چشمان تو رویا                           ولی ... نمی خواهم برگردی !

بگفتم : درد دل  درمان بکردی                           ولی ... نمی خواهم برگردی !

هزاران مشکلم آسان بکردی                            ولی ... نمی خواهم برگردی !

تو رفتی و نشسته بر دل حسرت                       ولی ... نمی خواهم برگردی !

ندانستی به تو کرده بودم عادت                        ولی ... نمی خواهم برگردی !

                        مثال روزان گذشته شوم غرق در تنهایی و درد

                        دگر  شادی  نخواهم  شوم  خاکستری  سرد 

                         همیشه قصه تلخ رفاقت  برایم  بی ثمر  بود

                         همیشه عشق  و  دوستی ها  زود گذر  بود

             افسوس ....  هرگز  نخواهی فهمید که چرا با تو نماندم..

 نوشته از : میلاد